Dubina

Približava se,
preuzima me,
približava se,
gubim kontrolu,
klizim između dubina;
približava se bitka,
približava se slika,
gubim kontrolu,
preuzima me
mračna dubina.
Kosti mi gore,
ruke se znoje,
svetlost se gubi,
dubina se budi.
Vuče me dole,
klizim između.
Ne mogu da udahnem,
ne mogu da izdahnem;
boja krvi se menja,
ledi se krv u žilama.
Vene su napukle,
misli rasute.
Približava se,
preuzima me,
približava se,
gubim kontrolu,
ona me kontroliše.
Ne postoji snaga,
ne postoji razum,
samo dubina kao
pogrešna krivina,
gubitak u njoj
i pobeda nad njom.
Dubina i praznina,
nalik slična,
ali u dubini,
totalno različita.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s